Шуд чу шаби рӯзами сиёҳ аз дасти ту

آن می که هست آّب خضر شرمسار از آن

Оҳ аз дасти ту оҳ аз дасти ту

ساقی بیا و یک دوسه ساغر بیار از آن

Хӯни ман танҳо наме резӣ ки рехт

این نیم جان که هست مرا سود با منست

Хӯни чандин бегуноҳ аз дасти ту

گیری بهای نیم نگه گر هزار از آن

Гуфтӣ оҳати дмбдм аз даст кист

گفتی کنم بزخم دگر کار تو تمام

Гуҳи зи дасти бахти гоҳ аз дасти ту

زحمت مکش دگر که گذشته است کار از آن

Даст афшон рафтӣ ва бар бод рафт

بر مهر و ماه گر گذری با چنین جمال

Кӯҳи сабри ман чу коҳ аз дасти ту

گیری شکیب ازین و ربایی قرار از آن

Ин чаҳ бедодаст охир то ба кӣ

سوی نگارخانه ی چین رو که بسترند

Додхоҳу додхоҳ аз дасти ту

تمثالهای مانی صورت نگار از آن

Аз ки хоҳам дод чун хоҳанд дод

آنی که حال صد چو منی گر دهی بباد

Ҳам гадои ҳам подшоҳ аз дасти ту

بر دامن دلت ننشیند غبار از آن

Аз нигоҳӣ май барии сад дили рафиқ

جنس گرانبهاست محبت ولی رفیق

Дил чаҳ сон дорад нигоҳ аз дасти ту

از ما نمی خرند به مفت این دیار از آن