Касе чун ту балои ҳаргиз надида аст

برده دل از من پری‌رویی نمی‌گویم که کیست

Чу ман каси мубталои ҳаргиз надида аст

آن پری‌رو کیست می‌گویی؟ نمی‌گویم که کیست

Ман лаби ташна зон лаб ҳар чаҳ дидам

کیست می‌گویی پری یا آدمی یارت بگو

Хизри зи оби бақои ҳаргиз надида аст

آدمی‌خویی پری‌رویی نمی‌گویم که کیست

Дилами он дидааст аз ҷазба ӣ ишқ

گلشن کویی که می‌پرسی نمی‌گویم کجاست

Ки коҳ аз каҳрабои ҳаргиз надида аст

سرو دلجویی که می‌گویی نمی‌گویم که کیست

Ман он бисёр аз ҷони ноумедам

در رکاب جور و کین پایی، نمی‌دانم کدام

Ки дарди ман давои ҳаргиз надида аст

راه بیداد و جفا پویی نمی‌گویم که کیست

Ҷафоро дидам аз ағёру ёрам

آنکه هرسو رو نهد خلقی برای دیدنش

Басӯиам аз вафои ҳаргиз надида аст

رو نهد سویش ز هر سویی نمی‌گویم که کیست

Нигоҳам мекунад зи он сон ки гўӣӣ

هر سر مویم زبانی گشته در وصف کسی

Маро дар ҳеҷ ҷои ҳаргиз надида аст

با کسی لیکن سر مویی نمی‌گویم که کیست

Рафиқ аз хори хори дил чаҳ гӯям

گویی آن گل از چه گلزار است می‌خواهی رفیق

Ки ӯ хорӣ ба пои ҳаргиз надида аст

تا ز گلزارش بری بویی نمی‌گویم که کیست