эй бардаи ршҳи ҷоми ту ҷамшедро зи ҳуш

ای برده رشح جام تو جمشید را ز هوش

Вай дода нури рои ту хуршедро зё

وی داده نور رای تو خورشید را ضیا

Лаб бастаам зи даъвии ихлоси з онкӣ ҳаст

لب بسته ام ز دعوی اخلاص ز آنکه هست

Изҳори дӯстӣ ба забон навъе аз риё

اظهار دوستی به زبان نوعی از ریا

Кам мешавам мсдъи авқот каз падар

کم می شوم مصدع اوقات کز پدر

Пандӣ шунидаам ки шунидааст аз ниё

پندی شنیده ام که شنیده است از نیا

К-эии нури чашми ман агарат ҳаст чашми ман

کای نور چشم من اگرت هست چشم من

Кохри з ҷо бичишам диҳандат чу тўтё

کاخر ز جا بچشم دهندت چو توتیا

Аз хос ва ом бош ниҳони кимиёи сифат

از خاص و عام باش نهان کیمیا صفت

Манзури хосу оми шӯй то чу кимиё

منظور خاص و عام شوی تا چو کیمیا

Хоҳӣ чу бӯрё нашӯй поймоли халқ

خواهی چو بوریا نشوی پایمال خلق

Дар пеши халқ фарш машав ҳамчуи бӯрё

در پیش خلق فرش مشو همچو بوریا

Гардон барои рӯзии тести Осиёи чарх

گردان برای روزی تست آسیای چرخ

Ту худ чаҳ гардӣ аз паии рӯзӣ чу Асия

تو خود چه گردی از پی روزی چو آسیا

Ин нукта гӯш кун ки дар ин байт гуфта аст

این نکته گوش کن که در این بیت گفته است

Ибни ямин ки гуфта чунин ибни брхё

ابن یمین که گفته چنین ابن برخیا

Злисти андари ин ки чаро омадӣ бирав

ذلیست اندر این که چرا آمدی برو

Ъзисти андари он ки чаро номадии биё

عزیست اندر آن که چرا نامدی بیا