Каси баҳра аз он тоза бар ва дӯш надорад

کس بهره از آن تازه بر و دوش ندارد

Кин шохаи гули тоқат оғӯш надорад

کاین شاخه گل طاقت آغوش ندارد

Аз ишқ наранҷем вагар моя ранҷ аст

از عشق نرنجیم و گر مایه رنج است

Бо неш бисозем агар нӯш надорад

با نیش بسازیم اگر نوش ندارد