Раҳеи савору ҷавону тавонгар аз раҳи давр

رهی سوار و جوان و توانگر از ره دور

Ба хизмат омад , некӯи сголу неки андеш

به خدمت آمد، نیکو سگال و نیک اندیش

Писанд бошад мари хоҷаро пас аз даҳ сол

پسند باشد مر خواجه را پس از ده سال

Ки : боз гардад перу пиёдау дарвеш ?

که باز گردد پیر و پیاده و درویش؟