То ҷаҳон буд аз сари одами фароз
تا جهان بود از سر آدم فراز
Кас набӯд аз рози дониш бе ниёз
کس نبود از راز دانش بینیاز
Мардумони бихаради андар ҳар замон
مردمانِ بخرد اندر هر زمان
Роҳи донишро ба ҳар гӯнаи забон
راز دانش را بههر گونه زبان
Гирд карданд ва гиромӣ доштанд
گِرد کردند و گرامی داشتند
То ба санги андари ҳамеи бнгоштнд
تا به سنگ اندر همی بنگاشتند
Дониши андари дил чароғ равшанаст
دانش اندر دل چراغ روشن است
Вази ҳамаи бад , бар тани ту , ҷавшанаст
وز همه بد، بر تن تو، جوشن است