Ганҷур
-
рӯдакӣ
-
Абёти пароканда
-
Шумораи 69
Тозён давон ҳаме ояд
تازیان دوان همی آید
Ҳамчуи андари фусилаи асби нҳоз
همچو اندر فسیله اسب نهاز
←
қаблӣ
Шумораи 68: Дар амал то дайри бозӣ ва дарозӣ мумкинаст
баъдӣ
Шумораи 70: Чун сипарам на миёни базм ба наврӯз
→