Науммат шинавам , дили зи фараҳ зинда шавад

نامت شنوم، دل ز فرح زنده شود

Ҳоли ман аз иқболи ту фархунда шавад

حال من از اقبال تو فرخنده شود

Вази ғайри ту ҳар ҷо сухан ояд ба миён

وز غیر تو هر جا سخن آید به میان

Хотир ба ҳазор ғам пароганда шавад

خاطر به هزار غم پراگنده شود