Онро ки чу мо сиришт бошад аз гул
آن را که چو ما سرشت باشد از گل
Бехоршкӣ набошад эй меҳри гусал
بی خارشکی نباشد ای مهر گسل
Ман ҳамчуи туами зи ман чроӣии ту хаҷал
من همچو توام ز من چرائی تو خجل
Ту хораши тани дорӣ ва ман хораши дил
تو خارش تن داری و من خارش دل