Ҳар соъатам андарун баҷушад хӯн ро
هر ساعتم اندرون بجوشد خون را
Вогоҳӣ нест мардуми берун ро
وآگاهی نیست مردمِ بیرون را
Алои магари он ки рӯй Лайлии дидаи сет
الا مگر آن که روی لیلی دیدهست
Донад ки чаҳ дард мекашад маҷнӯн ро
داند که چه درد میکشد مجنون را