Моро на туранҷ аз ту муродаст на ба

ما را نه ترنج از تو مرادست نه به

Ту худ шукрии пистау бодоми мада

تو خود شکری پسته و بادام مده

Гар нори зи пистони ту ки бошаду ма

گر نار ز پستان تو که باشد و مه

Ҳаргиз набӯд ба аз занхдони ту ба

هرگز نبود به از زنخدان تو به

Хониш
рбоъӣ шморҳ 125 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ