Гар захм хӯрам зи даст чун марҳами дӯст

گر زخم خورم ز دست چون مرهم دوست

ё мағз бароядам чу бодом аз пӯст

یا مغز برآیدم چو بادام از پوست

Ғайрати нгзордм ки нолам ба касе

غیرت نگذاردم که نالم به کسی

То халқ ндонанд ки манзур ман ӯст

تا خلق ندانند که منظور من اوست