Рӯзии назараш бар ман дарвеш омад

روزی نظرش بر من درویش آمد

Дидам ки муаллим бидонадяш омад

دیدم که معلم بداندیش آمد

Нагузошт ки офтоб бар ман тобад

نگذاشت که آفتاب بر من تابد

Он сояи гарон чу абр дар пеш омад

آن سایه گران چو ابر در پیش آمد