Ман дӯши қазои ёру қадари пуштам буд

من دوش قضا یار و قدر پشتم بود

Норанҷи занхдони ту дар муштам буд

نارنج زنخدان تو در مشتم بود

Дидам ки ҳамеи газами лаби ширинаш

دیدم که همی گزم لب شیرینش

Бедор чу гаштами сари ангуштам буд

بیدار چو گشتم سر انگشتم بود