эй дасти ҷафои ту чу зулфи ту дароз

ای دست جفای تو چو زلف تو دراز

Вай бе сабабии гирифтаи пой аз ман боз

وی بی‌سببی گرفته پای از من باز

эй даст аз остин бурун карда ба аҳд

ای دست از آستین برون کرده به عهد

Вомрўз кашида пой дар домани боз

وامروز کشیده پای در دامن باز