Манъам ки ба айш меравад рӯзу шабаш
منعم که به عیش میرود روز و شبش
Нолидан дарвеш надонад сабабаш
نالیدن درویش نداند سببش
Баси об ки меравад ба Ҷайҳуну Фурот
بس آب که میرود به جیحون و فرات
Дар бодияи ташнагон ба ҷон дар талабаш
در بادیه تشنگان به جان در طلبش