Худоё фазл кун ганҷи қаноат

خدایا فضل کن گنج قناعت

Чу бахшедӣ ва додӣ малики имон

چو بخشیدی و دادی ملک ایمان

Гарми рӯзии намояд то бимирам

گرم روزی نماید تا بمیرم

Ба аз нон хӯрдан аз дасти лӣимон

به از نان خوردن از دست لئیمان