Сухан ба зикри ту оростан мурод онаст

سخن به ذکر تو آراستن مراد آنست

Ки пеши аҳли ҳунари мансабӣ буд мо ро

که پیش اهل هنر منصبی بود ما را

Вагарнаи манқибат офтоб маълумаст

وگرنه منقبت آفتاب معلومست

Чаҳ ҳоҷатаст ба машшота рӯй зебо ро

چه حاجتست به مشاطه روی زیبا را