Ту он накардае аз феъли хайр бо ману ғайр

تو آن نکرده‌ای از فعل خیر با من و غیر

Ки даст фазл кунад домани умеди раҳо

که دست فضل کند دامن امید رها

Ҷузи остонаи фазлат ки мақсади аммст

جز آستانهٔ فضلت که مقصد اممست

Куҷост дар ҳамаи олами вусуқи аҳли баҳо

کجاست در همه عالم وثوق اهل بها

Матоъи хештанам дар назар ҳақир омад

متاع خویشتنم در نظر حقیر آمد

Ки пуртӯии надиҳади пеши офтоби сҳо

که پرتوی ندهد پیش آفتاب سها

Ба самъ хоҷа раседаст гӯйии ин маънӣ

به سمع خواجه رسیدست گویی این معنی

Ки гуфт хайри слўаҳи алкрими аъўдҳо

که گفت خیرُ صِلاتِ الکریم أَعْوَدُها