Булбул расед нағмаи булбул раҳо макун

بلبل رسید نغمهٔ بلبل رها مکن

Гулбуни шкФти ҷузи ҳамаи бргл сано макун

گلبن شکفت جز همه بر گل ثنا مکن

Аз рӯй дӯсти дидаи худро тиҳии мадор

از روی دوست دیده خود را تهی مدار

Вази дасти хеши дастаи гулро ҷудо макун

وز دست خویش دستهٔ گل را جدا مکن

Гар аҳд кардае ки нагирӣ қадаҳ ба даст

گر عهد کرده‌ای که نگیری قدح به دست

Он аҳдро чу аҳд гул омад вафо макун

آن عهد را چو عهد گل آمد وفا مکن

Рӯз майаст соғар майро з каф манеҳ

روز می است ساغر می را ز کف منه

Вақт гуласт суҳбати гул (ро ) раҳо макун

وقت گل است صحبت گل (را) رها مکن

эй соқӣ аз шароби гаронгар фиғон кунем

ای ساقی از شراب گران گر فغان کنیم

Дар даҳ чунонкии хоҳӣу фармон мо макун

در ده چنانکه خواهی و فرمان ما مکن

эй зоҳид ар дуои паии тўбт ҳаме кунӣ

ای زاهد ار دعا پی توبت همی کنی

Моро ба вақти булбулу гули ин дуо макун

ما را به وقت بلبل و گل این دعا مکن