Соқӣ чу ба ман диҳад май гулгун ро

ساقی چو به من دهد می گلگون را

Гулгун кунам аз фурӯғ ӯ Ҷайҳун ро

گلگون کنم از فروغ او جیحون را

Чандон ба ҷазаъи бодаи даҳуми ҳомӯн ро

چندان به جزع باده دهم هامون را

То маст кунам зери замини қорун ро

تا مست کنم زیر زمین قارون را