Ҳар чанд буд мардуми донои дарвеш

هر چند بود مردم دانا درویش

Охир буд аз тавонгари нодон беш

آخر بود از توانگر نادان بیش

Онро набӯд ҷоҳ чу молаш шуд беш

آن را نبود جاه چو مالش شد بیش

Венаи шод буд ҳамеша аз дониши хеш

وین شاد بود همیشه از دانش خویش