Ҳар чанд дроби дида ғарқаст танам

هر چند درآب دیده غرق است تنم

Аз оташи дили сӯхти забон дар даҳанам

از آتش دل سوخت زبان در دهنم

Бо зли ғарибӣу фироқи ватанам

با ذل غریبی و فراق وطنم

Ҷузи дмн ман мабод аз ин сон ки манам

جز دمن من مباد از این سان که منم