Ганҷур
-
Соиби табризӣ
-
Девони ашъор
-
Абёти мунтасаб
-
Шумораи 36
Орзӯи хор ва хасӣ нест ки охир гардад
Варна бо шуълаи хуии ту ки бас меояд ?
←
қаблӣ
Шумораи 35: Мурғи ҳасан аз қафаси хати сияҳ танг омад
баъдӣ
Шумораи 37: Нафаси шимурдаи зан эй булбули навои пардоз
→