Ганҷур
-
Соиби табризӣ
-
Девони ашъор
-
Абёти мунтасаб
-
Шумораи 42
Дилбар чаҳ зуди хат ба рух длстон кашид
Хаттии чунон латиф ба моҳӣ тавон кашид
←
қаблӣ
Шумораи 41: То шарм дошт мансаби ойӣнаи дорят
баъдӣ
Шумораи 43: Дар парда намӯд аз арақи шарми талофӣ
→