Ганҷур
-
Соиби табризӣ
-
Девони ашъор
-
мтолъ
-
Шумораи 149
Хамӯш ҳар ки шуд аз қилу қол ворастаа аст
намезананд дариро ки аз бурун баста аст
←
қаблӣ
Шумораи 148: Далели роҳи таваккули умед кӯтоҳ аст
баъдӣ
Шумораи 150: Паланг агар чаҳ зи хашм оташ фурӯхта Эй аст
→