Ганҷур
-
Соиби табризӣ
-
Девони ашъор
-
мтолъ
-
Шумораи 311
Ҳасан аз ҳиҷоб , ғусса ва ташвиш ме хӯрд
Шаҳбози чашми бастаи дил хеш ме хӯрд
←
қаблӣ
Шумораи 310: Дар гулшанӣ ки ҳасани ту ориз ҷамол кард
баъдӣ
Шумораи 312: Бо ҷисми кас ба олам боло наме расад
→