Ганҷур
-
Соиби табризӣ
-
Девони ашъор
-
мтолъ
-
Шумораи 428
Моҳӣ ки арз медиҳад аз фалс , моли хеш
Маҳзар кунад дуруст ба хӯни ҳалоли хеш
←
қаблӣ
Шумораи 427: Бар гарданаст хӯни ду сад кушта чун маниш
баъдӣ
Шумораи 429: Аз карами он кас ки шӯҳратаст муродаш
→