Ганҷур
-
Соиби табризӣ
-
Девони ашъор
-
мтолъ
-
Шумораи 470
Мо ҳамчуи шарари талхӣ ғурбат накашидем
Дар нуқтаи оғоз ба анҷом раседем
←
қаблӣ
Шумораи 469: Мо аз лаби хомаши з сухан дод гирифтем
баъдӣ
Шумораи 471: Як дам ки ба кафи бода гулранг надорем
→