Ганҷур
-
Соиби табризӣ
-
Девони ашъор
-
мутафарриқот
-
Шумораи 395
Аввал ба золимони асар зулм ме расад
Пеш аз ҳадаф ҳамеша камон нола ме кунад
←
қаблӣ
Шумораи 394: Чандон ки мумкинаст касе мардумӣ кунад
баъдӣ
Шумораи 396: Дар хишти хам ба чашми ҳақорат назар макун
→