Ганҷур
-
Соиби табризӣ
-
Девони ашъор
-
мутафарриқот
-
Шумораи 537
Аз хат ба меҳрбонии мо бадгумон машав
Мо бо лабати намак ба ҳаромӣ нахурда ем
←
қаблӣ
Шумораи 536: Роҳи нишот бар дили девона баста ем
баъдӣ
Шумораи 538: Рафтему кӯй ӯ ба рақибон гузоштем
→