Ганҷур
-
Соиби табризӣ
-
Девони ашъор
-
мутафарриқот
-
Шумораи 569
Чаҳ ширинӣаст бо лабҳои он ширини писар ёрб
Ки пайғоми забониро кунад мактуби сарбаста !
←
қаблӣ
Шумораи 568: намебидиҳ соқӣ ки аз файзи шароби субҳгоҳ
баъдӣ
Шумораи 570: Дастӣ ки резишӣ накунад зери хишт ба
→