То кард қабои нозро бар тани гул

تا کرد قبای ناز را بر تن گل

Дар поиши рехти ранг аз домани гул

در پایش ریخت رنگ از دامن گل

Он мӯии миён бар он сарин доне чист

آن موی میان بر آن سرین دانی چیست

Мӯрӣаст ки гашта соҳиби хирмани гул

موری است که گشته صاحب خرمن گل