Зиҳии покизаи қавлу неки таҳқиқ
زهی پاکیزه قول و نیک تحقیق
Саволии сӯдманд аз рӯй тадқиқ
سؤالی سودمند از روی تدقیق
Саволии руста аз олоиши фарш
سؤالی رسته از آلایش فرش
БФрш оварда рӯ аз ботини арш
بفرش آورده رو از باطن عرش
Гул аз гул гар бирӯяд поки равед
گل از گل گر بروید پاک روید
Чаҳ ҷои онкӣ аз афлоки равед
چه جای آنکه از افلاک روید
Саволотӣ чу дастаи ғунчаи гул
سؤالاتی چو دسته غنچه گل
Чу боз ояд дил аз он гулшану кул
چو باز آید دل از آن گلشن و کل
зи баҳри ҳадяи арбоби такмил
ز بهر هدیه ارباب تکمیل
Фиристад бар сироти ваҳйу танзил
فرستد بر صراط وحی و تنزیل
Смории руста аз шохи дироят
ثماری رسته از شاخ درایت
Ки болидаст аз бехи вилоят
که بالیدست از بیخ ولایت
Баҳории рӯҳпарвар чун дами рӯҳ
بهاری روح پرور چون دم روح
Наҷоти мосўӣ чун киштии Нӯҳ
نجات ماسوی چون کشتی نوح
Биҳиштии турраи ҳураши диловез
بهشتی طره حورش دلاویز
Назари гоҳи қусӯраши маърифати хез
نظر گاه قصورش معرفت خیز
Гулистонӣ тарасту сабзу хуррам
گلستانی ترست و سبز و خرم
Гуласту ёсаминаши исми аъзам
گلست و یاسمینش اسم اعظم
Ҷаҳонӣ аз қуюди малики холӣ
جهانی از قیود ملک خالی
Замину осмон ӯ мисолӣ
زمین و آسمان او مثالی
Заминии подшоҳаши давлати дӯст
زمینی پادشاهش دولت دوست
Сипеҳрии коФтобш талъат ӯст
سپهری کافتابش طلعت اوست
Диёрии ҳоким ӯ ҷилваи ёр
دیاری حاکم او جلوه یار
Ки дар ӯ нест ғайр аз ёри диёр
که در او نیست غیر از یار دیار
Набошад каси дринҷо ёр танҳост
نباشد کس درینجا یار تنهاست
Чаҳ бошад инки гуфтам ҳокими мост
چه باشد اینکه گفتم حاکم ماست
Мари ин гуфтор бар мо ҳатм кардан
مر این گفتار بر ما حتم کردن
Суханро дар вилояти хатм кардан
سخن را در ولایت ختم کردن
Худоёи даҳ бмни нури ҳидоят
خدایا ده بمن نور هدایت
Марои даҳ ғўс дар баҳри вилоят
مرا ده غوص در بحر ولایت
Азин дарёи гуҳар бояд рубудан
ازین دریا گهر باید ربودن
Пас аз он гавҳари таҳқиқ судан
پس از آن گوهر تحقیق سودن
Бпои ин саволи гавҳари афшон
بپای این سؤال گوهر افشان
Фишондани гавҳари шҳўори ғалтон
فشاندن گوهر شهوار غلتان
Савол аз дарҷ аллоҳӣаст гавҳар
سؤال از درج اللهیست گوهر
Ҷавоб аз баҳри дили лўлўии дигар
جواب از بحر دل لولوی دیگر
Бгнҷ эй дар саволати сад мъолӣ
بگنج ای در سؤالت صد معالی
Бунаи ақди ли олӣ бар ли олӣ
بنه عقد ل آلی بر ل آلی
Бигир эй дар фақирии бардаи баси ранҷ
بگیر ای در فقیری برده بس رنج
Бунаи ин ганҷи давлат бар сари ганҷ
بنه این گنج دولت بر سر گنج
Савол аз баҳр илмасту ҷавобаш
سؤال از بحر علمست و جوابش
зи дрёӣӣ ки лоҳутаст обаш
ز دریائی که لاهوتست آبش
Задӣ сари худоро ҳалқа бар дар
زدی سر خدا را حلقه بر در
Гшўдндт дар асрори мзмр
گشودندت در اسرار مضمر
Биё эй дида дар фурқати басии газ
بیا ای دیده در فرقت بسی گاز
Бигир ин гавҳари ганҷинаи роз
بگیر این گوهر گنجینه راز
Дар о Эй карда бар қонӯни мо сайр
در آ ای کرده بر قانون ما سیر
Ббзми мо гшўдндт дар хайр
ببزم ما گشودندت در خیر
Биёи соқӣ аз он саҳбои биғш
بیا ساقی از آن صهبای بیغش
Биовар тознм бар обу оташ
بیاور تازنم بر آب و آتش
Ману дили барқи сайр ва бод сорем
من و دل برق سیر و باد ساریم
Ки Хизр бар ва Илёс баҳорем
که خضر بر و الیاس بحاریم
Азин даст ва азин май ҳар ду мастем
ازین دست و ازین می هر دو مستیم
Бадӯри чашм соқӣ ме парастем
بدور چشم ساقی می پرستیم
Ки дарёии вилоят бе канораст
که دریای ولایت بی کنارست
Касе донад ки сбоҳ баҳораст
کسی داند که سباح بحارست
Марои зини баҳри имкон гузар нест
مرا زین بحر امکان گذر نیست
Валикини чораи ӣӣ аз ин сафар нест
ولیکن چاره ئی از این سفر نیست
Майастӣ нохудои қулзуми рӯҳ
می استی ناخدای قلزم روح
Бсоғр кун ки бошад киштии Нӯҳ
بساغر کن که باشد کشتی نوح
Бдрёии дил эй ёри биҳиштӣ
بدریای دل ای یار بهشتی
Бғир аз соғар менест киштӣ
بغیر از ساغر می نیست کشتی
Чу Нӯҳи ман бдрёи афканди фалак
چو نوح من بدریا افکند فلک
б оҳанги малик аз хиттаи малик
ب آهنگ ملک از خطه ملک
Кунад таии баҳори олами дил
کند طی بحار عالم دل
Равад то маҷмаъи албҳрини комил
رود تا مجمع البحرین کامل
Занад аз соғари лои софи ало
زند از ساغر لا صاف الا
Бигирад кор ӯ аз нафии боло
بگیرد کار او از نفی بالا
Ки марди нестӣ дар дори мастӣ
که مرد نیستی در دار مستی
Буд доӣри мадор давр ҳастӣ
بود دائر مدار دور هستی
Май ман ишқи он ёри қаландар
می من عشق آن یار قلندر
Ки эҷодаши ботўорсти мзмр
که ایجادش باطوارست مضمر
Буд ӯ нуқтау адвору акўор
بود او نقطه و ادوار و اکوار
Бова пайваста чунон хати паргор
باو پیوسته چونان خط پرگار
Маро ӯ дар сарасту синау дил
مرا او در سرست و سینه و دل
Куҷо бошад ки ӯро нест манзил
کجا باشد که او را نیست منزل
Бўҳӣ дил кунад моро ҳидоят
بوحی دل کند ما را هدایت
Бмо омӯзад асрори вилоят
بما آموزد اسرار ولایت
Наад дар ҷайби ҷонами ришта дар
نهد در جیب جانم رشته در
зи гавҳари домани дилро кунад пар
ز گوهر دامن دل را کند پر
Маро бинишаста бар садри сувидо
مرا بنشسته بر صدر سویدا
Бичишам сари ман чун рӯзи пайдо
بچشم سر من چون روز پیدا
Ду чашм ман биравӣ ӯ буд боз
دو چشم من بروی او بود باز
Ду гӯшами ёрро бошад б овоз
دو گوشم یار را باشد ب آواز
Забон ӯст қиўми баёнам
زبان اوست قیوم بیانم
Ту гўӣӣ ҷой дорад бар забонам
تو گوئی جای دارد بر زبانم
Бқўли қудсии анксро ки бо ӯст
بقول قدسی انکس را که با اوست
Забону чашму гӯшу даст ва по ӯст
زبان و چشم و گوش و دست و پا اوست
Бдрси маърифати устоди таълим
بدرس معرفت استاد تعلیم
Вилоятро кунад бар чори тақсим
ولایت را کند بر چار تقسیم
Бдрк ва дид беинкору тардид
بدرک و دید بی انکار و تردید
Бъому хос ва бар итлоқ ва тақӣед
بعام و خاص و بر اطلاق و تقیید
Буд мръоми зилли исми рҳмн
بود مرعام ظل اسم رحمن
Ки исои рост дар он ҳукму фармон
که عیسی راست در آن حکم و فرمان
Вале хосаст зилли исми аллоҳ
ولی خاصست ظل اسم الله
Ки Аҳмади рост дар ӯ рутбау ҷоҳ
که احمد راست در او رتبه و جاه
Ва листии худои мари муъминин ро
و لیستی خدا مر مؤمنین را
з қуръон кард битавон дараки ин ро
ز قرآن کرد بتوان درک این را
Вилояти қурбу қурб амр изофӣаст
ولایت قرب و قرب امر اضافیست
Ду сӯ дорад магӯ як сӯй кофӣаст
دو سو دارد مگو یک سوی کافیست
Вале ҳам худоу мؤмниннд
ولی هم خدا و مؤمنینند
Худовандони дил бар тибқ инанд
خداوندان دل بر طبق اینند
Буд исо вале хатми мутлақ
بود عیسی ولی ختم مطلق
Боямон неи босами зотии ҳақ
بایمان نی باسم ذاتی حق
Ки ин давлати бад-ӣни миъроҷи асъад
که این دولت بدین معراج اسعد
Буд миъроҷи даравишони Аҳмад
بود معراج درویشان احمد
Дсор Аҳмад воломақомаст
دثار احمد والامقامست
Пас аз ӯ хирқа аввал эмомаст
پس از او خرقه اول امامست
Расад аз дӯш бар дӯши ин тлбс
رسد از دوش بر دوش این تلبس
Расонади файз бар офоқу анфус
رساند فیض بر آفاق و انفس
Фишонд нур бар эҷоди доим
فشاند نور بر ایجاد دائم
Буд доими радои дӯши қоим
بود دائم ردای دوش قائم
Буд бе сари бкрўи сӯрати Амр
بود بی سر بکرو صورت عمرو
Тарози кашфи сари соҳиби аламр
طراز کشف سر صاحب الامر
Чу унвони дўӣӣ бар хост аз байн
چو عنوان دوئی بر خاست از بین
Яке монад ки бошад будро айн
یکی ماند که باشد بود را عین
Касе кӯ соҳиб аламраст мутлақ
کسی کو صاحب الامرست مطلق
Буд дар амр ҳастӣ соҳиби ҳақ
بود در امر هستی صاحب حق
Ки айн буд бошад зоти ваҳдат
که عین بود باشد ذات وحدت
Аён ҳастӣаст аз мроти ваҳдат
عیان هستیست از مرآت وحدت
Вуҷӯд аз ваҳдат худ нест мунфак
وجود از وحدت خود نیست منفک
Худои мавҷӯд бе ҳамтост бе шак
خدا موجود بی همتاست بی شک
Худо то ҳаст ҳамроҳаст Меҳдӣ
خدا تا هست همراهست مهدی
Вале исм аллоҳаст Меҳдӣ
ولی اسم اللهست مهدی
Баҳри давру баҳри Кӯруши сироят
بهر دور و بهر کورش سرایت
Ки дар чархаст гардуни вилоят
که در چرخست گردون ولایت
зи шарқи Меҳдӣ ин шед ҷҳонтоб
ز شرق مهدی این شید جهانتاب
Дамид ва шуд падед аз ҷони ақтоб
دمید و شد پدید از جان اقطاب
Ки ақтобнд дар таълими ворис
که اقطابند در تعلیم وارث
Қувои нафасро дар баъси боис
قوای نفس را در بعث باعث
Адиби ишқро шогирд ҳушанд
ادیب عشق را شاگرد هوشند
Бўҳии ғайб устод сурӯшанд
بوحی غیب استاد سروشند
Шуданд аз фазли файзи хатми мурсал
شدند از فضل فیض ختم مرسل
зи кули анбиёи ин қавми афзал
ز کل انبیا این قوم افضل
Макин базми ҷамъ алҷмъ зотанд
مکین بزم جمع الجمع ذاتند
Босмоءи илоҳии амҳотнд
باسماء الهی امهاتند
Риҷоли боргоҳ ҷамъ ҷамъанд
رجال بارگاه جمع جمعند
Тамом буд базм ақтоб шамъанд
تمام بود بزم اقطاب شمعند
Мудом аз нашоҳ тавҳиди мустанад
مدام از نشاه توحید مستند
Сари афрозони сар маст аластанд
سر افرازان سر مست الستند
зи сар то пой дарёӣ вуҷӯданд
ز سر تا پای دریای وجودند
Чу гавҳар дар так Аммони ҷўднд
چو گوهر در تک عمان جودند
Буна аз худ сари мустакбирӣ ро
بنه از خود سر مستکبری را
Бикун аз бехи асли мункирӣ ро
بکن از بیخ اصل منکری را
зи илм ишқ кун дар роҳи мураккаб
ز علم عشق کن در راه مرکب
Чаҳ тозии мураккаби ҷаҳли мураккаб
چه تازی مرکب جهل مرکب
Мақоми илмро аз ҷаҳл бишнос
مقام علم را از جهل بشناس
Агар донишварӣ аз ҷаҳли бҳрос
اگر دانشوری از جهل بهراس
Чу дидӣ комилӣ дар сарзаминӣ
چو دیدی کاملی در سرزمینی
Басирии кори донеи рози бинӣ
بصیری کار دانی راز بینی
Бхлўтхонаҳ ӯ хок дар бош
بخلوتخانه او خاک در باش
Бунаи сари пеши пой ӯ ва сар бош
بنه سر پیش پای او و سر باش
зи дунболаши бпўии ин ҳафт водӣ
ز دنبالش بپوی این هفت وادی
Ки дар ин роҳи бинӣ рӯй ҳодӣ
که در این راه بینی روی هادی
Бидӯни илм дар хилвати нишастан
بدون علم در خلوت نشستن
Дар таълимро бар рӯй бастан
در تعلیم را بر روی بستن
Буд аз кӯии ҳодии давр бӯдан
بود از کوی هادی دور بودن
зи дидори ҳақиқати кӯр бӯдан
ز دیدار حقیقت کور بودن
Бӯдаам базму ҳмзонўии Меҳдӣ
بودهم بزم و همزانوی مهدی
Вале ҷоҳил набинад рӯй Меҳдӣ
ولی جاهل نبیند روی مهدی
Ки ӯ қутбаст марои қутоби ҳақ ро
که او قطبست مرا قطاب حق را
Азуи омухти қутбяти сабақ ро
ازو آموخت قطبیت سبق را
Бҷон ҳар дилӣ аз ӯ таҷаллӣаст
بجان هر دلی از او تجلیست
Дили мақсӯдро аз ӯ тасаллӣаст
دل مقصود را از او تسلیست
Ҷамоли васфро ӯ ҳасан зотаст
جمال وصف را او حسن ذاتست
Ки зоти хатм мавзӯ сифотаст
که ذات ختم موضوع صفاتست
Сифоти зоти васфи хотами мост
صفات ذات وصف خاتم ماست
Ки аз нуқсон асмоӣӣ мубаррост
که از نقصان اسمائی مبراست
Ббозўии Муҳамад зӯр бозуаст
ببازوی محمد زور بازوست
Алиро дар вилоят ҳам тарозуаст
علی را در ولایت هم ترازوست
Муҳамади хатм ва ӯ хатму алии хатм
محمد ختم و او ختم و علی ختم
Таҷаллиҳои ӯ дар комилии хатм
تجلی های او در کاملی ختم
Набошад маънии хатм эй бародар
نباشد معنی ختم ای برادر
Ки баъд аз ӯ набошад хатми дигар
که بعد از او نباشد ختم دیگر
Надорад хатми ҷузи ин маънӣу бас
ندارد ختم جز این معنی و بس
Ки бар ҳақ нест зу наздиктар кас
که بر حق نیست زو نزدیکتر کس
Ки хтмстии алии баъд аз паямбар
که ختمستی علی بعد از پیمبر
Пас аз ӯ хотаманд авлод яксар
پس از او خاتمند اولاد یکسر
Ки хатманд авлиёии Аҳмади пок
که ختمند اولیای احمد پاک
Ҳама поканд аз олоиши хок
همه پاکند از آلایش خاک
Ки дар ҳар даври ғўшстии муҳаззаб
که در هر دور غوشستی مهذب
Ки аз ӯ бар худо кас нест ақрб
که از او بر خدا کس نیست اقرب
Агар маҷмӯъаи маҷмӯи асмост
اگر مجموعه مجموع اسماست
Буд ӯ хатми мутлақ бе каму кост
بود او ختم مطلق بی کم و کاست
Агар бар ҷузъи асмои Муҳамад
اگر بر جزء اسمای محمد
Мсмӣ шуд буд хатми муқайяд
مسمی شد بود ختم مقید
Набошадгар вуҷӯди ғўси машҳӯд
نباشد گر وجود غوث مشهود
Камоли исм аъзам нест мавҷӯд
کمال اسم اعظم نیست موجود
Шнидстми бдрси мударриси дил
شنیدستم بدرس مدرس دل
Ки исм аъзамаст инсони комил
که اسم اعظمست انسان کامل
Худои пайдо ва исм ӯст пайдо
خدا پیدا و اسم اوست پیدا
Босам ӯст қоими кули ашё
باسم اوست قائم کل اشیا
Агар инсон набошад дил набошад
اگر انسان نباشد دل نباشد
Чу дил набӯд раҳ ва манзил набошад
چو دل نبود ره و منزل نباشد
Чу набӯд манзилу раҳ иртиқо нест
چو نبود منزل و ره ارتقا نیست
Ки ҷузи таии манозил дар худо нест
که جز طی منازل در خدا نیست
Худои лами изл дар дил муқӣмаст
خدای لم یزل در دل مقیمست
Ки ин байт аз банноҳои қадимаст
که این بیت از بناهای قدیمست
Нагунҷад дар заминҳоу асмонҳо
نگنجد در زمین ها و اسمانها
Бадал гунҷад ки фардаст аз маконҳо
بدل گنجد که فردست از مکانها
На қатраи сет ва на ҷўдрёсти аиндл
نه قطره ست و نه جودریاست ایندل
Ки дарҷ гавҳар яктост аиндл
که درج گوهر یکتاست ایندل
Дили ориф чу ояд дар тлотм
دل عارف چو آید در طلاطم
Азу зояд ҳазорон баҳри қулзум
ازو زاید هزاران بحر قلزم
Ҳазорон баҳри чбўд кул ҳастӣ
هزاران بحر چبود کل هستی
зи дили хезад бгоҳ завқу мастӣ
ز دل خیزد بگاه ذوق و مستی
Ббом дил занад шоҳи абади кӯс
ببام دل زند شاه ابد کوس
На бар ҳар бом бе бунёни мнкўс
نه بر هر بام بی بنیان منکوس
Мақоми исм аъзам нест ҷузи дил
مقام اسم اعظم نیست جز دل
Нигини хотам ҷам нест ҷузи дил
نگین خاتم جم نیست جز دل
Набошад онӣ аз мавҷӯди инсон
نباشد آنی از موجود انسان
Набошад ҳақ ва дар ҳақ нест нуқсон
نباشد حق و در حق نیست نقصان
Баҳр онӣаст инсони фарду қоим
بهر آنیست انسان فرد و قائم
Вале аллоҳ бошад он доим
ولی الله باشد آن دائم
Набошад он доим кун факон нест
نباشد آن دائم کن فکان نیست
Вале набӯд замин ва осмон нест
ولی نبود زمین و آسمان نیست
Замину осмонро зилли дили дон
زمین و آسمان را ظل دل دان
Вале дилро бдлбри муттасили дон
ولی دل را بدلبر متصل دان
На он васлат ки аз моу тўӣии зод
نه آن وصلت که از ما و توئی زاد
Ман ва мо ва ту аз моам дўӣии зод
من و ما و تو از مام دوئی زاد
Бъинит расед аз ин тўсл
بعینیت رسید از این توصل
Худованд бақо шуд аз тбдл
خداوند بقا شد از تبدل
Бъини зоти асморо мадад шуд
بعین ذات اسما را مدد شد
Мудӣр ва аҳадят шуд аҳад шуд
مدیر و احدیت شد احد شد
Ниҳод аз мӯтини тафсили муҷмал
نهاد از موطن تفصیل مجمل
Шаҳи охири қадам бар садри аввал
شه آخر قدم بر صدر اول
Фанои зот ӯ дар айни тавҳид
فنای ذات او در عین توحید
Раҳанд ӯро зи имконоти таҳдед
رهاند او را ز امکانات تحدید
Чу аз таҳдед раст он зилли мумтад
چو از تحدید رست آن ظل ممتد
Фурӯи пайваст бо анвори биҳд
فرو پیوست با انوار بیحد
зи зилли ошиқии он моҳи ммшўқ
ز ظل عاشقی آن ماه ممشوق
Тасаллут ёфт бар хуршеди маъшӯқ
تسلط یافت بر خورشید معشوق
Пас аз бегонагӣҳо ошно шуд
پس از بیگانگیها آشنا شد
Гузашт аз ошиқии маъшӯқ мо шуд
گذشت از عاشقی معشوق ما شد
Вале хатми хоси сари Маҳмӯд
ولی ختم خاص سر محمود
БФрқи мо сӯии аллоҳи зилли ммдўд
بفرق ما سوی الله ظل ممدود
Буд ҳам Меҳдӣ ва ҳам ҳодии кул
بود هم مهدی و هم هادی کل
Боталоқ аз мақомоти тбдл
باطلاق از مقامات تبدل
Буд мавҷӯд дар адвору акўор
بود موجود در ادوار و اکوار
Набошад ғайр ӯ дар дори диёр
نباشد غیر او در دار دیار
Вуҷӯди мутлақ аз ӯ дар тарона
وجود مطلق از او در ترانه
Ту мигўӣӣ ки мавҷӯдаст ё на
تو میگوئی که موجودست یا نه
Мабод аз ҷомаи бениш касе ъўр
مباد از جامه بینش کسی عور
Тавонад зулмату олами пар аз нур
تواند ظلمت و عالم پر از نور
Касе каз ҷилва Меҳдӣаст бе баҳр
کسی کز جلوه مهدیست بی بهر
Буд дар даҳ агар шоҳаст дар шаҳр
بود در ده اگر شاهست در شهر
Касе каз ин таҷаллӣ комгораст
کسی کز این تجلی کامگارست
Агар дар даҳ буд шоҳ диёраст
اگر در ده بود شاه دیارست
Худоёи бениши моро қавӣ кун
خدایا بینش ما را قوی کن
Сироти мо сирот мстўӣ кун
صراط ما صراط مستوی کن
Ки анвори ҳақиқат дар канораст
که انوار حقیقت در کنارست
Миёни мо манят парда дораст
میان ما منیت پرده دارست
Агар ин пардаро пардохтам ман
اگر این پرده را پرداختم من
Боқлими ҳақиқати тохтами ман
باقلیم حقیقت تاختم من
Агар ин парда ҳастӣ бҷомонд
اگر این پرده هستی بجاماند
Худо рафт ва ҳудо рафт ва ҳаво монад
خدا رفت و هدی رفت و هوا ماند
Ту монадӣ бехудо эй хуфта бар ганҷ
تو ماندی بی خدا ای خفته بر گنج
Ки бар ганҷ аз гдоӣӣ мебарӣ ранҷ
که بر گنج از گدائی میبری رنج
Талаби рҳмни арш аз қалби инсон
طلب رحمن عرش از قلب انسان
Ки бошад қалби инсони арши рҳмн
که باشد قلب انسان عرش رحمن
Манеҳ по аз дар дили ҷои дигар
منه پا از در دل جای دیگر
БФрқи мосўӣ на пои дигар
بفرق ماسوی نه پای دیگر
Ки чун шуд дили бъзми хеши ҷаззам
که چون شد دل بعزم خویش جازم
Вале аллоҳ бошад балки хотам
ولی الله باشد بلکه خاتم
Шаҳи зўоломри алнсрст гӯ бош
شه ذوالامر النصرست گو باش
Вале ва волӣ асраст гӯ бош
ولی و والی عصرست گو باش
зи дили бодои дуруд аз рӯҳи таҳсин
ز دل بادا درود از روح تحسین
Бҷони авлиёъи Аҳмадӣин
بجان اولیاء احمدیین
Ки сари ғайбро фасл улхитобанд
که سر غیب را فصل الخطابند
Зуҳӯри ботини хатмӣ м обанд
ظهور باطن ختمی م آبند
Заданд аз давлати хатми рисолат
زدند از دولت ختم رسالت
Ббоми лами изли кӯси ҷалолат
ببام لم یزل کوس جلالت
Нагардад сайри Аҳмад то абдгм
نگردد سیر احمد تا ابدگم
Буд ин баҳри доим дар талотум
بود این بحر دائم در تلاطم
Буд гуҳи ҷому гуҳ май гоҳи соқӣ
بود گه جام و گه می گاه ساقی
Вале аллоҳ модомаст боқӣ
ولی الله مادامست باقی
Дўӣӣ бар кунад банду бехи харгоҳ
دوئی بر کند بند و بیخ خرگاه
Илм зад ояти алмалики ллаҳ
علم زد آیت الملک لله
Бадал шуд коиноти печ дар печ
بدل شد کائنات پیچ در پیچ
Биктоӣӣ худо монад ва дигар ҳеҷ
بیکتائی خدا ماند و دگر هیچ
Кигар бинанда бо чашм сафо дид
که گر بیننده با چشم صفا دید
Бдиўору бадари нур худо дид
بدیوار و بدر نور خدا دید
Ҷузин тақсим дар қстоси Акбар
جزین تقسیم در قسطاس اکبر
Вилоятро буд тақсими дигар
ولایت را بود تقسیم دیگر
Ду қисмаст ин ғании алзоти муфрад
دو قسمست این غنی الذات مفرد
Нахустин мутлақу сонии муқайяд
نخستین مطلق و ثانی مقید
Буд васфи илоҳии сари мутлақ
بود وصف الهی سر مطلق
Муқайяд гардад аз ақтоб бар ҳақ
مقید گردد از اقطاب بر حق
Бзот ҳар вале он мутлақи алзот
بذات هر ولی آن مطلق الذات
Шавад махсӯс чунон шахсу мрот
شود مخصوص چونان شخص و مرآت
Вале мроти пеш шахс манфӣаст
ولی مرآت پیش شخص منفیست
Аён шахсасту бас мрот махфӣаст
عیان شخصست و بس مرآت مخفیست
Ки бошад ҳукми мроти инки ӯ ро
که باشد حکم مرآت اینکه او را
Набинад кас чу дар ӯ дид рӯ ро
نبیند کس چو در او دید رو را
Вилоят буд мутлақ шуд муқайяд
ولایت بود مطلق شد مقید
Бқиди зоти инсони муаййид
بقید ذات انسان مؤید
Бъини рутбаи итлоқи ҳӣ буд
بعین رتبه اطلاق حی بود
Бтқлид омаду болаззоти вай буд
بتقلید آمد و بالذات وی بود
зи итлоқи азали он сари саршор
ز اطلاق ازل آن سر سرشار
Бтқлид муаййид шуд гирифтор
بتقلید مؤید شد گرفتار
Гирифторони тақлиди ниҳоят
گرفتاران تقلید نهایت
Бдоми афтодаи банди вилоят
بدام افتاده بند ولایت
зи қайди мо сўои ёри руста
ز قید ما سوای یار رسته
зи худ бигусаста ва бо ёри баста
ز خود بگسسته و با یار بسته
Бурун зад хайма аз офоқу анфус
برون زد خیمه از آفاق و انفس
Мубарро шуд зи ташбеҳу тақаддус
مبرا شد ز تشبیه و تقدس
Шуд аз ворстн тақӣеду итлоқ
شد از وارستن تقیید و اطلاق
Амири анфусу султони офоқ
امیر انفس و سلطان آفاق
Сари султони кул бегона ӯст
سر سلطان کل بیگانه اوست
Дили дарвеш дўлтхонаҳ ӯст
دل درویش دولتخانه اوست
Шаҳ ар бе ӯ буд нқшист баргоҳ
شه ار بی او بود نقشیست برگاه
Шаҳ баргоҳ нақши ҷони огоҳ
شه برگاه نقش جان آگاه
Ки бишносад мақоми Аҳмаду ол
که بشناسد مقام احمد و آل
Диҳад тмиизи Меҳдиро зи даҷол
دهد تمییز مهدی را ز دجال
Занад зини нафас чун даҷоли гардан
زند زین نفس چون دجال گردن
Наад гардани бъшқи ҳодии ман
نهد گردن بعشق هادی من
Ки бошад ҳодии ман сари тавҳид
که باشد هادی من سر توحید
зи тқиидоти эмеконеи бтҷрид
ز تقییدات امکانی بتجرید
Ки дар фан назар ҳодӣаст бурҳон
که در فن نظر هادیست برهان
Бқонўни мкошФи ҷазбаи ҷон
بقانون مکاشف جذبه جان
Бароҳин аз бдоёт шуҳуданд
براهین از بدایات شهودند
Улӯми ҳуққа анҳоء вуҷӯданд
علوم حقه انحاء وجودند
МкошФро бароҳин аз бдоит
مکاشف را براهین از بدایت
Кунад дар тӣаи ҳайронии ҳидоят
کند در تیه حیرانی هدایت
Чу бурҳони ҳодии ин саъб водӣаст
چو برهان هادی این صعب وادیست
Буд равшан ки бурҳон нур ҳодӣаст
بود روشن که برهان نور هادیست
Назар бо кашф ҳамроз қадиманд
نظر با کشف همراز قدیمند
Ки султони вилоятро надиманд
که سلطان ولایت را ندیمند
Надим подшоҳанд ин ду комил
ندیم پادشاهند این دو کامل
Макин ломакони сафаи дил
مکین لامکان صفه دل
Назар бе кашфи лои ҳақ муътабар нест
نظر بی کشف لا حق معتبر نیست
Чунуи кашфӣ ки масбуқ назар нест
چنو کشفی که مسبوق نظر نیست
Бидӯни икдгр чун хок хоранд
بدون یکدگر چون خاک خوارند
Вале бо ҳам чу гардун устуворанд
ولی با هم چو گردون استوارند
Ки дар тафреқ ибод ибоданд
که در تفریق عباد عبادند
Бҷмъити худованди ршоднд
بجمعیت خداوند رشادند
Агар дар фарқи саргардон ва пастанд
اگر در فرق سرگردان و پستند
Бҷмъит сарафроз аластанд
بجمعیت سرافراز الستند
Бсҳрои дўӣии сайди нзорнд
بصحرای دوئی صید نزارند
Бнизори аҳад шер шикоранд
بنیزار احد شیر شکارند
Зоснинити худ дар ҳиҷобанд
زاثنینیت خود در حجابند
Бачарх воҳидят офтобанд
بچرخ واحدیت آفتابند
Чу якто нестанд ин ҳар ду ҳеҷанд
چو یکتا نیستند این هر دو هیچند
Ду роҳи хавфнок печ печанд
دو راه خوفناک پیچ پیچند
Бўҳдт шоҳроҳ мустақӣманд
بوحدت شاهراه مستقیمند
Сироти рабти ҳодис бо қадиманд
صراط ربط حادث با قدیمند
Касе кӯи маҷмаъи ин ҳар ду дарёст
کسی کو مجمع این هر دو دریاست
Агар бошад бурун аз ҳаср яктост
اگر باشد برون از حصر یکتاست
Бўҳдт роздорӣ нест ҷузвӣ
بوحدت رازداری نیست جزوی
Ниҳон ошкорӣ нест ҷузвӣ
نهان آشکاری نیست جزوی
Чунинаст онкӣ султон диёраст
چنینست آنکه سلطان دیارست
Ки сар ӯ ниҳон ва ошкораст
که سر او نهان و آشکارست
Буд пайдо вале ғайби алғиўбст
بود پیدا ولی غیب الغیوبست
Ки обскўни имкон ва вуҷубаст
که آبسکون امکان و وجوبست
Нишаста дар мақоми қоби қавсин
نشسته در مقام قاب قوسین
На қобаш дар маттӣ на қавс дар ин
نه قابش در متی نه قوس در این
з вазъасту маттӣ ва ин берун
ز وضعست و متی و این بیرون
Буд дар чун ва бошад сари бичўн
بود در چون و باشد سر بیچون
Вале хоси хатми алмрслинст
ولی خاص ختم المرسلینست
Сазои рафъ аснинит инаст
سزای رفع اثنینیت اینست
Бгрдўни вилоят низ гуҳи гоҳ
بگردون ولایت نیز گه گاه
Яке хуршед бошад дайгарии моҳ
یکی خورشید باشد دیگری ماه
Бад-ӣн сайранд арбоби макорим
بدین سیرند ارباب مکارم
Ки ин шамс ва қамар роҳаст хотам
که این شمس و قمر راهست خاتم
Яке чун офтоб бе кусуфаст
یکی چون آفتاب بی کسوفست
Яке моҳ мубарро аз хусуфаст
یکی ماه مبرا از خسوفست
Вилоёти шмўсиро сафи ҳӣ
ولایات شموسی را صف حی
Буд дар пешу ақморист аз пай
بود در پیش و اقماریست از پی
Фурӯғи шамси шарқи ҳавасати болаззот
فروغ شمس شرق هوست بالذات
Қамарро шамс барраанд зи зулмот
قمر را شمس برهاند ز ظلمات
Бад-ӣни тоء/сис ва ин таҳқиқи лобуд
بدین تاء/سیس و این تحقیق لابد
Буд хотами пазирои таъаддуд
بود خاتم پذیرای تعدد
Вилоят чор бошад хатм ӯ чор
ولایت چار باشد ختم او چار
Яке гирданд дар тавҳиди ночор
یکی گردند در توحید ناچار
Ки он як бошад аз теъдоди берун
که آن یک باشد از تعداد بیرون
Муназзаҳ бошад аз чанд ва чаҳ ва чун
منزه باشد از چند و چه و چون
Адад камаст ва ӯ ворастаа аз кам
عدد کمست و او وارسته از کم
Гирифтаи домани тавҳиди муҳкам
گرفته دامن توحید محکم
Кашида рахт дар бунгоҳи таҷред
کشیده رخت در بنگاه تجرید
Ки урёнести рахти гоҳи таҷред
که عریانیست رخت گاه تجرید
Кунад чун гардад аз ҳар ҷомаи урён
کند چون گردد از هر جامه عریان
Ҳақиқатро буруни сар аз гиребон
حقیقت را برون سر از گریبان