Чанд ба чеҳраи афкании зулфи сиёҳи хеш ро

چند به چهره افکنی زلف سیاه خویش را

Аз назарам ниҳон кунӣ рӯй чу моҳи хеш ро

از نظرم نهان کنی روی چو ماه خویش را

ӣнқадар аз ғами туам ҳол намонда то магар

اینقدر از غم توام حال نمانده تا مگر

Шарҳи даҳум ба пеши ту ҳоли табоҳи хеш ро

شرح دهم به پیش تو حال تباه خویش را

Шоҳӣу ғамзаи ?ут буд хайлу сипоҳ ва карда Эй

شاهی و غمزه‌ات بود خیل و سپاه و کرده‌ای

Амр ба ғорати ҷаҳони хайлу сипоҳи хеш ро

امر به غارت جهان خیل و سپاه خویش را

Ман ҳамаи пой то ба сари зиллат ва масканат шудам

من همه پای تا به سر ذلت و مسکنت شدم

То ту намӯдӣам ҳамеи шавкату ҷоҳи хеш ро

تا تو نمودی‌ام همی شوکت و جاه خویش را

Ма ба ?бирти сҳо буд шаҳ ба дарат гадо буд

مه به برت سها بود شه به درت گدا بود

Гар шикании раво буд тарафи кулоҳи хеш ро

گر شکنی روا بود طرف کلاه خویش را

Дӯхтаам ба роҳи ту чашм ки аз раҳи вафо

دوخته‌ام به راه تو چشم که از ره وفا

Ое ва по наҳй ба сари чашм ба роҳи хеш ро

آیی و پا نهی به سر چشم‌به‌راه خویش را

Байни ману ҳабиби ман воситаи оҳ ва нола шуд

بین من و حبیب من واسطه آه و ناله شد

эй дили хастаи қадрдони нолау оҳи хеш ро

ای دل خسته قدردان ناله و آه خویش را

Пеш ту карда ҳар касе синаи хештани сипар

پیش تو کرده هر کسی سینه خویشتن سپر

То ба дил ки афкании тири нигоҳи хеш ро

تا به دل که افکنی تیر نگاه خویش را

Ёд кунад сағир агар зулфи туро раво буд

یاد کند صغیر اگر زلف تو را روا بود

Зон ки ба хотир оварад рӯзи сиёҳи хеш ро

زآن که به خاطر آورد روز سیاه خویش را