эй башар чист бғир аз ту ки ани он ту нест

ای بشر چیست بغیر از تو که ان آن تو نیست

Ваон кадоми ояти такрим ки дар шан ту нест

وان کدام آیت تکریم که در شان تو نیست

Чаҳ сроӣист ки бар рӯй ту нагушӯда дараш

چه سرائیست که بر روی تو نگشوده درش

Чаҳ мқомист ки он арсаи ҷавлон ту нест

چه مقامیست که آن عرصه جولان تو نیست

Аз срӣ то бсрёу зама то моҳӣ

از ثری تا بثریا و زمه تا ماهی

Чист он зарра ки дар ишқи гаравгон ту нест

چیست آن ذره که در عشق گروگان تو نیست

Дар шабу рӯзу мау соли магари саргардон

در شب و روز و مه و سال مگر سرگردان

Фалак бесару сомони паии сомон ту нест

فلک بی سر و سامان پی سامان تو نیست

Нест маъмури магари абр ба сқоӣии ту

نیست مامور مگر ابر به سقائی تو

Меҳри таббохи ту ё нтъ замин хон ту нест

مهر طباخ تو یا نطع زمین خوان تو نیست

Нест гардуни магари айвони ту ё дар шаби тор

نیست گردون مگر ایوان تو یا در شب تار

Моҳи қандили фурӯзандаи айвон ту нест

ماه قندیل فروزندهٔ ایوان تو نیست

То ки аз нақси расонии бкмоли ашё ро

تا که از نقص رسانی بکمال اشیا را

Дасти онҳо магар аз аҷзи бдомон ту нест

دست آنها مگر از عجز بدامان تو نیست

Ҳасану ишқу назару шӯру тақозоу талаб

حسن و عشق و نظر و شور و تقاضا و طلب

Ин дарахшндаи лӣолии магар аз кон ту нест

این درخشنده لئالی مگر از کان تو نیست

Хираду илму камолу адабу фазлу ҳунар

خرد و علم و کمال و ادب و فضل و هنر

Ин раёҳини магар аз соҳати бустон ту нест

این ریاحین مگر از ساحت بستان تو نیست

Бо вуҷӯдӣ ки нагунҷад баҳамаи арзу смоء

با وجودی که نگنجد بهمه ارض و سماء

Магари он кнзхФӣ дар дили вайрон ту нест

مگر آن کنزخفی در دل ویران تو نیست

Борӣ аз олами эҷоди ту манзурӣу бас

باری از عالم ایجاد تو منظوری و بس

Вази ту манзури биҷузи гавҳари ирфон ту нест

وز تو منظور بجز گوهر عرفان تو نیست

Ки туро гуфт худоро натавон дид сағир

که تو را گفت خدا را نتوان دید صغیر

ӯ ҳувайдои магар аз оинаи ҷон ту нест

او هویدا مگر از آینهٔ جان تو نیست