Лаби ту рехти чунон обрӯии оби ҳаёт

لب تو ریخت چنان آبروی آب حیات

Ки рахти хеши з хиҷлат кашид дар зулмот

که رخت خویش ز خجلت کشید در ظلمات

Ману гузаштан аз чун ту дилбарии ҳошо

من و گذشتن از چون تو دلبری حاشا

Туу нишастан бо ошиқӣ чу ман ҳайҳот

تو و نشستن با عاشقی چو من هیهات

На ман вафот надидам ки ҳамчуи ман бисёр

نه من وفات ندیدم که همچو من بسیار

БёФтнди вафот ва наёфтанд вафот

بیافتند وفات و نیافتند وفات

Бсир додани ҷони оӣими басар варна

بسیر دادن جان آئیم بسر ورنه

Гар аз вафот буд оӣӣ аз чаҳ вақти вафот

گر از وفات بود آئی از چه وقت وفات

Зананд ишқи пас аз марги ҳам халосӣ нест

زنند عشق پس از مرگ هم خلاصی نیست

Гумон мабар диҳадат марг аз ин каманди наҷот

گمان مبر دهدت مرگ از این کمند نجات