Блилӣ аз нолаи мастона Эй

بلیلی از نالهٔ مستانه‌ای

Кард мубоҳот ба парвона Эй

کرد مباهات به پروانه‌ای

Гуфт агар ошиқӣ эй бе наво

گفت اگر عاشقی ای بی نوا

Ҳамчуи ман аз синаи баровари наво

همچو من از سینه برآور نوا

Ин ҳамаи асрор нуҳуфтан чаро

این همه اسرار نهفتن چرا

Дар дили хеш нагуфтан чаро

درد  دل خویش ، نگفتن چرا

Лаҳзаӣ аз сина баровар хурӯш

لحظه‌ای از سینه بر آور خروش

Чанд ҳамеи сӯзӣ ва бошӣ хамӯш

چند همی سوزی و باشی خموش

Байн ки зи ман шаҳри пар аз ғулғул аст

بین که ز من شهر پر از غلغل است

Дар ҳамаи ҷои шарҳи гул ва булбул аст

در همه جا شرح گل و بلبل است

Рафт ба парвонаи басии ногувор

رفت به پروانه بسی ناگوار

Гуфт ки эй бехабар аз ишқи ёр

گفت که ای بی‌خبر از عشق یار

Хомшӣ ва сӯхтану сохтан

خامشی و سوختن و ساختن

Нест шудан ҳастӣ худ бохтан

نیست شدن هستی خود باختن

Ин змни он нағма сурудани зи ту

این ز من آن نغمه سرودن ز تو

Даъвии беҳудаи намӯдани зи ту

دعوی بیهوده نمودن ز تو

Гули бтўи арзон ва ту арзони бгл

گل به تو ارزان و تو ارزان به گل

Гули бтўи хандон ва ту нолони бгл

گل به تو خندان و تو نالان به گل

Ишқи ту шоистаи он ранг ва бӯаст

عشق تو شایستهٔ آن رنگ و بوست

Ҳасани гули андари хури инҳоиу ҳавасат

حسن گل اندر خور این های و هوست

Ҳар ду аз ин раҳи бадар афтода ед

هر دو از این ره به در افتاده‌اید

Расму раҳи ишқи з каф дода ед

رسم و ره عشق ز کف داده‌اید

Лоф мазан ишқи ту хомаст хом

لاف مزن عشق تو خام است خام

Ҷазбаи маъшӯқи ту ҳам нотамом

جذبهٔ معشوق تو هم ناتمام

Ҷазбаи маъшӯқи марои байн ки чун

جذبه معشوق مرا بین که چون

Ҳамчу манӣ оядаш аз дар дарун

همچو منی آیدش از در درون

Танг бигирад буи онгуна роҳ

تنگ بگیرد به وی آنگونه راه

Кон натавонад кашад аз синаи оҳ

کان نتواند کشد از سینه آه

Хира бидон сон кунадаш аз изор

خیره بدان سان کندش از عذار

Кон натавонад кунад аз ваии гузор

کان نتواند کند از وی گذار

Ишқи марои байн ки ба базми ҳузур

عشق مرا بین که به بزم حضور

Чунки ба маъшӯқи расми носабур

چونکه به معشوق رسم ناصبور

Гирди сараши гирдам ва қурбон шавам

گرد سرش گردم و قربان شوم

Сӯхтае ҷилва ҷонон шавам

سوخته‌ای جلوهٔ جانان شوم

Расми дўӣӣ бар фиканам аз миён

رسم دوئی بر فکنم از میان

Ҷисм раҳо карда шавам ҷумлаи ҷон

جسم رها کرده، شوم جمله جان

Ҳам ту сағир аз пай ҷонона бош

هم تو صغیر از پی جانانه باش

Фонии он шамъ чу парвона бош

فانی آن شمع چو پروانه باش