Шери яздони шоҳи мардон бо писар

شیر یزدان شاه مردان با پسر

Гуфт ҷони барадам агар аз захми сар

گفت جان بردم اگر از زخم سر

Аз ?хитои душман худ бигузарам

از خطای دشمن خود بگذرم

Вази ҷавонмардӣ ба ҷурмаш нанигарам

وز جوانمردی به جرمش ننگرم

Вари набардами ҷон ва май ҷўӣии қисос

ور نبردم جان و می‌جوئی قصاص

Кун беги зарбати зғми ҷонаши халос

کن بیگ ضربت زغم جانش خلاص

Ин буд дарси ҷавонмардии балӣ

این بود درس جوانمردی بلی

Хост омӯзад ба мо онрои алӣ

خواست‌ آموزد به ما آنرا علی

ӯ буд устоди ҷбрили амин

او بود استاد جبریل‌امین

Олимии қурбони устодии чунин

عالمی قربان استادی چنین

Афву бахшишро аз он шаҳи ёдгир

عفو و بخشش را از آن شه یادگیر

Ин ҳунарро ёд аз он устоди гир

این هنر را یاد از آن استاد گیر

Ҷони ман шогирди он устод бош

جان من شاگرد آن استاد باش

Дар ду кун аз қайди ғам озод бош

در دو کون از قید غم آزاد باش