эй дода марои вуҷӯд аз ктми адам

ای داده مرا وجود از کتم عدم

Парвардаи бсди ҳзоргўни нозу нъм

پرورده بصد هزارگون ناز و نعم

Бовар накунам баҳақи худ қаҳри ту ро

باور نکنم بحق خود قهر تو را

Чун аз ту надидаам биҷузи лутфу карам

چون از تو ندیده‌ام بجز لطف و کرم