Боқири комили вафои онкӣ ба ишқи алӣ

باقر کامل وفا آنکه به عشق علی

Қалб мунаввар намӯд оинаи сони сайқалӣ

قلب منور نمود آینه سان صیقلی

Раҳмати ҳақи шомилаш чун баҳамаи умр буд

رحمت حق شاملش چون بهمه عمر بود

Гоҳ ба зикри хФии гоҳи бзкри ҷлӣ

گاه به ذکر خفی گاه بذکر جلی

Одати нафасаши вараъи вирди забонаши худо

عادت نفسش ورع ورد زبانش خدا

Роҳати рӯҳаши набии мӯниси ҷонаш вале

راحت روحش نبی مونس جانش ولی

Буд муаттари алӣ ба фақр ӯро лақаб

بود معطر علی به فقر او را لقب

Вена лақабаш дода буд пери зи равшани дилӣ

وین لقبش داده بود پیر ز روشن دلی

Чу омадаш арҷъии зи дӯст бар гӯши ҷон

چو‌ آمدش ارجعی ز دوست بر گوش جان

Гашт ба нури ҳузури равон ӯ мнҷлӣ

گشت به نور حضور روان او منجلی

Ҷусти бшмсии сағири риҳлат ӯ аз хирад

جست بشمسی صغیر رحلت او از خرد

То шавадаш раҳнамӯн ба мақсад аз комилӣ

تا شودش رهنمون به مقصد از کاملی

Яке даромад ба ҷамъ гуфт бторих ӯ

یکی درآمد به جمع گفت بتاریخ او

Мазори боқир ба лутф кард муаттари алӣ

مزار باقر به لطف کرد معطر علی

1326

۱۳۲۶