Шухӣ ки кунад турраи парешон ба абас

شوخی که کند طره پریشان به عبث

Аз даври змни баради дилу ҷон ба абас

از دور زمن برد دل و جان به عبث

Акнӯн ки ба наздик ман омад дидам

اکنون که به نزدیک من آمد دیدم

Ҳам ин ба абас додам ва ҳам он ба абас

هم این به عبث دادم و هم آن به عبث