Котибӣ дорам ки чун бар даст гирад хома ро

کاتبی دارم که چون بر دست گیرد خامه را

Ҳар суханро дахл биҷоиӣ кунад мӯии димоғ

هر سخن را دخل بیجایی کند موی دماغ

Афканд ҳар мисраиро узвӣ аз аъзои зи саҳв

افکند هر مصرعی را عضوی از اعضا ز سهو

намекунад ҳар ҳарфро аз нуқта ӣ беҳудаи доғ

می کند هر حرف را از نقطه ی بیهوده داغ

Дасти худ ҳргаҳ ба сӯии хомаи барад , аз бим ӯ

دست خود هرگه به سوی خامه برد، از بیم او

Лафз аз маънии гурезони гашт чун дӯд аз чароғ

لفظ از معنی گریزان گشت چون دود از چراغ

Ҳарф дар банди ғам аз осеб ӯ чун пои боз

حرف در بند غم از آسیب او چون پای باز

Нуқта дар гирдоби хӯн аз даст ӯ чун чашми зоғ

نقطه در گرداب خون از دست او چون چشم زاغ

Дорад аз хати шикаста , антъошии табъ ӯ

دارد از خط شکسته، انتعاشی طبع او

Зишт тар бошад , шикаста чун шавад пои калоғ

زشت تر باشد، شکسته چون شود پای کلاغ