Ҷаҳони маҷду мъолии рашиди давлату дайн

جهان مجد و معالی رشید دولت و دین

Зиҳӣ ба ҷоҳу ҷамоли ту чашми ҷони равшан

زهی به جاه و جمال تو چشم جان روشن

Ба файзи абри кафати баҳр ва бар чунон пар шуд

به فیض ابر کفت بحر و بر چنان پر شد

Ки баҳри хушк лаб омад чу абртар доман

که بحر خشک لب آمد چو ابر تر دامن

Фалаки ҷнобо чун ройу теғ ҳар ду савр аст

فلک جنابا چون رای و تیغ هر دو ثور است

Ба ҷанби рои ту гӯи офтоб теғ мазан

به جنب رای تو گو آفتاب تیغ مزن

Туе ки дар чамани фазл ҳар ки сар бар зад

تویی که در چمن فضل هر که سر بر زد

Забон шавад ҳамаи тан дар саноат чун сӯсан

زبان شود همه تن در ثنات چون سوسن

Валек эзад донад ки ҳар куҷо ҳастам

ولیک ایزد داند که هر کجا هستم

Биҷузи ҷаноби саноӣ ту нестам маскан

بجز جناب ثنای تو نیستم مسکن

Чу ту Карим надидам ки май дар овезад

چو تو کریم ندیدم که می در آویزد

Васоили ту ба соил чу ғозён ба расан

وسایل تو به سایل چو غازیان به رسن

Ҳануз гарданам аз бори миннатат паст аст

هنوز گردنم از بار منتت پست است

Вагарнаи ҳам сӯии шукрат бар ормии гардан

وگرنه هم سوی شکرت بر آرمی گردن

Ҷаҳон агар пар арзан кунанд мурғӣ ро

جهان اگر پر ارزن کنند مرغی را

Диҳанд қӯт ба ҳар соли донаи арзан

دهند قوت به هر سال دانه ارزن

Ҷаҳон тиҳӣ шавад аз арзан ва тиҳӣ нашавад

جهان تهی شود از ارزن و تهی نشود

Дилами зи донаи шукрат ба қӯти мурғи сухан

دلم ز دانه شکرت به قوت مرغ سخن