зи даври доираи ин муҳӣти пургорӣ

ز دور دایره این محیط پرگاری

Насиби ман ҳама саргаштагӣаст пиндорӣ

نصیب من همه سرگشتگی است پنداری

Нишастаам ба канорӣ чу чанги сар дар пеш

نشسته‌ام به کناری چو چنگ سر در پیش

Фитода дар пас зону ва мекунам зорӣ

فتاده در پس زانو و می‌کنم زاری

Дар оташам чу зар аз дӯстони қалби ду рӯ

در آتشم چو زر از دوستان قلب دو رو

з бе зарии ҳама аз ман намӯда безорӣ

ز بی زری همه از من نموده بیزاری

з безарӣаст агар чун чароғ бе равған

ز بی زری است اگر چون چراغ بی روغن

Замони замони нафасӣ май занам ба душворӣ

زمان زمان نفسی می‌زنم به دشواری

Барои талхии айши ҳасуду шодии дӯст

برای تلخی عیش حسود و شادی دوست

Кунам ба хӯн чу қадаҳи ранги чеҳраи гулнорӣ

کنم به خون چو قدح رنگ چهره گلناری

Азизи Мисри вуҷӯдам , ним асир касе

عزیز مصر وجودم، نیم اسیر کسی

Дарин диёр аз ихвон чаро кашами хорӣ

درین دیار از اخوان چرا کشم خواری