Зиҳии осиф каз сифотӣ каз кифоят

زهی آصف کز صفاتی کز کفایت

Туро малики сулаймон дар нигин аст

تو را ملک سلیمان در نگین است

Чу калакати дона мишкӣн фишонд

چو کلکت دانه مشکین فشاند

Ҳазораш чун Уториди хӯша чин аст

هزارش چون عطارد خوشه چین است

Қазо бо амру наҳиф ҳамАннан аст

قضا با امر و نهیب همعنان است

Қадар бо садр қудрат ҳамнишин аст

قدر با صدر قدرت همنشین است

зи хоки даргаати сад пай кашида

ز خاک درگهت صد پی کشیده

Фалаки нили саодат бар ҷабин аст

فلک نیل سعادت بر جبین است

зи шавқи тоъатати сад раҳи ниҳода

ز شوق طاعتت صد ره نهاده

Асади доғи иродат бар сарин аст

اسد داغ ارادت بر سرین است

Взирои котиби девони аъло

وزیرا کاتب دیوان اعلی

Чаҳ гӯям ростии мардӣ амин аст

چه گویم راستی مردی امین است

Давр рсмк дошт дар Бағдоду восит

دور رسمک داشت در بغداد و واسط

Раҳе каз бандагон камтарин аст

رهی کز بندگان کمترین است

Наҷис кард он якеро хоҷаи тоҳир

نجس کرد آن یکی را خواجه طاهر

Ки бо халқи худои доим ба кин аст

که با خلق خدا دایم به کین است

Якеро худ ямини аддӣн бар он аст

یکی را خود یمین الدین بر آن است

Ки ҳосил карда аз код ямин аст

که حاصل کرده از کد یمین است

Яке мтъўни арбоб шимол аст

یکی مطعون ارباب شمال است

Яке мавқуфи асҳоб ямин аст

یکی موقوف اصحاب یمین است

намедонам ки дар расм ман афтод

نمی‌دانم که در رسم من افتاد

Халал ё расми ин девон чунин аст

خلل یا رسم این دیوان چنین است

Ман он муставфии наҳси наҷис ро

من آن مستوفی نحس نجس را

Агар тоҳиртар аз мо муайян аст

اگر طاهرتر از ما معین است

Сазое метавон дод лекин

سزایی می‌توان داد لیکن

Назар бар хоҷа рӯй замин аст

نظر بر خواجه روی زمین است

Ба астхлоси ман парвонаи фармой

به استخلاص من پروانه فرمای

Ки чун шамъами забонӣ оташин аст

که چون شمعم زبانی آتشین است

Суханро бар дуоят хатм кардам

سخن را بر دعایت ختم کردم

Ки омин дар дуои рӯҳ аломин аст

که آمین در دعا روح‌الامین است