Хдоигони вазирони малики осифи аҳд

خدایگان وزیران ملک آصف عهد

Зиҳии ниҳодаи ниҳоди ту адлро бунёд

زهی نهاده نهاد تو عدل را بنیاد

Ғубори адҳами калаки ту анбари ашҳб

غبار ادهم کلک تو عنبر اشهب

Ғуломи сунбули халқи ту сӯсани озод

غلام سنبل خلق تو سوسن آزاد

зи сунъи тарбияти рои банда парвар туаст

ز صنع تربیت رای بنده پرور توست

Хирад ки пери фалакро назода дорад ёд

خرد که پیر فلک را نزاده دارد یاد

Гар аз шмомаҳи хилқати сабо асар ёбад

گر از شمامه خلقت صبا اثر یابد

Шавад бунафшаи маҳзун чу гул аз он ҳам шод

شود بنفشه محزون چو گل از آن هم شاد

Забони лола азон шуд ба анбари олӯда

زبان لاله ازان شد به عنبر آلوده

Ки ӯ ҳикояти халқ ту мекунад бо бод

که او حکایت خلق تو می‌کند با باد

Хдоигонои аҳволи ман зи даври фалак

خدایگانا احوال من ز دور فلک

Ба сӯратӣаст ки аҳволи душманони ту бод

به صورتی است که احوال دشمنان تو باد

Алоғкии ду се зин пеш дошт бандаи ту

الاغکی دو سه زین پیش داشت بنده تو

Ба ваҷҳи қарзи якояк ба қарз хоҳон дод

به وجه قرض یکایک به قرض خواهان داد

Кунун тасаввур он мекунад ки бар тобад

کنون تصور آن می‌کند که بر تابد

Ба сӯии соваи Аннани азимат аз Бағдод

به سوی ساوه عنان عزیمت از بغداد

Пиёдаи рух ба раҳ оварда мотам аз ҳайрат

پیاده رخ به ره آورده ماتم از حیرت

Ту шаҳсаворӣу асбӣ ба мот бояд дод

تو شهسواری و اسبی به مات باید داد