ё раби ин қавм чаҳ дами сард ва чаҳ афсурда

یا رب این قوم چه دم سرد و چه افسرده

Ки ба дами сардӣу афсурдагӣ аз даии бтрнд

که به دم سردی و افسردگی از دی بترند

Хайри қавми ҳамаи шани хоҷа ълоолдин аст

خیر قوم همه شان خواجه علاالدین است

Ки варои аҳли хиради лоша лошӣ шимуранд

که ورا اهل خرد لاشه لاشی شمرند

Гар касе дар сарв шаклаш нигарад қии бикунад

گر کسی در سرو شکلش نگرد قی بکند

Нукаронаши ҳама аз гуруснагӣ қӣ бихӯранд

نوکرانش همه از گرسنگی قی بخورند

Гар ба тақдир ва ба ба таҳрир чу тир фалак аст

گر به تقدیر و به به تحریر چو تیر فلک است

Ба азин нест казин мамлакаташи паии бибаранд

به ازین نیست کزین مملکتش پی ببرند

Сблтшро ба кашишҳои паёпаии бикунанд

سبلتش را به کششهای پیاپی بکنند

Дбаҳашро ба лагадҳои дамодам бадаранд

دبه‌اش را به لگدهای دمادم بدرند

Дӯш мегуфт ҳарифӣ ки фулонии имрӯз

دوش می‌گفت حریفی که فلانی امروز

Хоҷа фармуд ки дар малик дигар ме нахуранд

خواجه فرمود که در ملک دگر می نخورند

Ба сари хоҷа ки ман даст фаро ме набарам

به سر خواجه که من دست فرا می نبرم

То сари хоҷа аз ӣнҷо ба фурӯ ме набаранд

تا سر خواجه از اینجا به فرو می نبرند