То буд дар даридаи ашки имшаби маҷол хоб нест

تا بود در دریده اشک امشب مجال خواب نیست

Хоб ояд он замон дар дидаи кўро об нест

خواب آید آن زمان در دیده کورا آب نیست

Базми ман шбҳости равшан аз хаёл рӯй ту

بزم من شبهاست روشن از خیال روی تو

Хонаи дарвешро шамъӣ ба аз маҳтоб нест

خانه درویش را شمعی به از مهتاب نیست