Бастаи ёри қаландар монда ам

بستهٔ یار قلندر مانده‌ام

Зон ду чашмаши масту кофар монда ам

زان دو چشمش مست و کافر مانده‌ام

То ҳама рӯйаст ёрами ҳамчуи гул

تا همه رویست یارم همچو گل

Ман ҳамаи дида чу ъбҳр монда ам

من همه دیده چو عبهر مانده‌ام

Бар дами мори омадам ногоҳ пой

بر دم مار آمدم ناگاه پای

Зон чу каждуми даст бар сар монда ам

زان چو کژدم دست بر سر مانده‌ام

Дар ҳавои ишқу банди зулф ӯ

در هوای عشق و بند زلف او

Ҳам маъаттали ҳам муаттар монда ам

هم معطل هم معطر مانده‌ام

Бар умеди он дўтои мишкӣни расан

بر امید آن دوتا مشکین رسن

Пой то сари ҳамчуи чанбар монда ам

پای تا سر همچو چنبر مانده‌ام

Чанг дар занҷир злФинш задам

چنگ در زنجیر زلفینش زدم

Лоҷарам чун ҳалқа бар дар монда ам

لاجرم چون حلقه بر در مانده‌ام

Даврам аз ту то ба рӯзии чашму дил

دورم از تو تا به روزی چشم و دل

Дар миёни обу озар монда ам

در میان آب و آذر مانده‌ام

Аз хаёл ӯу ашки худ муқӣм

از خیال او و اشک خود مقیم

Дида дар хуршеду ахтар монда ам

دیده در خورشید و اختر مانده‌ام

Ҳам зи чашмати вази дилат каз чашму дил

هم ز چشمت وز دلت کز چشم و دل

Андари обон ва дар озар монда ам

اندر آبان و در آذر مانده‌ام

Дахлу харҷи рӯзи шабро дар миён

دخل و خرج روز شب را در میان

Дар сияҳи рӯе чу дафтар монда ам

در سیه رویی چو دفتر مانده‌ام

Афсарӣ наниҳод зи оташ бар серум

افسری ننهاد ز آتش بر سرم

То чунин неи хушку нетар монда ам

تا چنین نی خشک و نی تر مانده‌ام

Солҳо шуд то аз он оташ чу шамъ

سالها شد تا از آن آتش چو شمع

Мурдаи фарқу зиндаи афсар монда ам

مرده فرق و زنده افسر مانده‌ام

Муфлису мухлиси манам зеро маро

مفلس و مخلص منم زیرا مرا

Дил намонад ва ман зи дилбар монда ам

دل نماند و من ز دلبر مانده‌ام

Исои андари осмони хар бо замин

عیسی اندر آسمان خر با زمین

Ман на бо исо на бо хар монда ам

من نه با عیسی نه با خر مانده‌ام

Беманаст ӯ то сенае бо манаст

بی منست او تا سنایی با منست

Бо сенаеи зин қабл дармонда ам

با سنایی زین قبل درمانده‌ام